یزد، بلوار شهید بهشتی (حدفاصل چهارراه مهدیه تا میدان امام حسین) نرسیده به میدان امام حسین، روبروی اداره پست، طبقه فوقانی املاک ۱۲۱
09131588851

تفاوت شرکت و موسسه

تفاوت شرکت و موسسهاحتملا شما هم به کرات واژه های شرکت و موسسه را شنیده اید و اگر هم به فکر ثبت شرکت  یا ثبت موسسه هستید مطمئنا خواهان اطلاعات دقیق پیرامون تفاوت شرکت و موسسه هستید.این اطلاعات شامل این است که اصول شرکت و موسسه هرکدام چه هستند و مزایا و معایب هرکدام چیست؟ تفاوت میزان مالیات چیست و قواعد حقوقی و قانونی و ساختاری موسسه و شرکت چگونه است و تفاوت حوزه فعالیت شرکت و موسسه کدامند.خب در ابتدا تعریف مختصری از شرکت و موسسه ارائه خواهیم داد و سپس به ارزیابی تفاوت این دو نهاد خواهیم پرداخت.

۱٫شرکت چیست

شرکت از اشتراک گذاری نشات می گیرد. برای برقراری یک شرکت عده ای از افراد دور هم جمع می شوند و هر کدام با در اختیار قراردادن منابعی نظیر سواد، پول، مهارت و… اقدام به ثبت شرکت می کنند. میزان اشتراکات باید بر اساس قواعد و مقرراتی خاص باشد. میزان سود هم بر اساس میزان اشتراکات فردی هر کس تقسیم می شود.

شرکت های مختلفی وجود دارد که با توجه به میزان مشارک ها و نحوه مشارکت ها نام خاصی به خود می گیرد. به عنوان مثال شرکت هایی مثل مسئولیت محدود، تضامنی و … از نمونه شرکت های روز دنیا هستند که در کشور ما نیز صدق می کند.

در قرار داد همیشه مشخص می شود که مدت زمان این شراکت تا کی خواهد بود و مدت زمان آن موقت یا دائمی خواهد بود.

۲٫موسسه چیست؟

موسسه ها در واقع همان شرکت هایی هستند که به صورت غیر تجاری، بدون سود و صرفا به صورت درجه ای از خدمات اقدام به کارهایی می کنند. موسسه ها به دو صورت غیر انتفاعی و انتفاعی صورت می گیرند. موسسه های انتفاعی اگر سودی هم داشته باشند می توانند به راحتی بین اعضا تقسیم کنند اما موسسه های غیر انتفاعی بیشتر برای امور غیر مادی و بیشتر معنوی برای احزاب و تشکل ها و گروه های خاصی طراحی می شوند. موسسه ها بیشتر جنبه خدماتی و خیریه دارند و میزان فعالیت های سود آورشان به پای شرکت های مرسوم نمی رسد.

به صورت دقیق تر:

شرکت:
الف: شرکت ها در مرحله ی اول به صورت شراکتی هستند. یعنی مالکان آنها حداقل دو نفر و یا بیشتر خواهند بود، پس راه اندازی شرکت توسط یک نفر امکان پذیر نخواهد بود.یک شرکتها می توانند به چند نوع شرکت های سهامی، با مسئولیت محدود، تضامنی، تعاونی تقسیم گردد.
البته در بعضی از کشور های خارجی راه اندازی شرکت به صورت انفرادی هم امکان پذیر است اما در کشور ایران چنین امری امکان پذیر نیست.
حداقل مالکان شرکت ها: حداقل توسط ۲ نفر (مسئولیت محدود، نسبی، تضامنی) حداقل ۳ نفر (سهامی خاص) و حداقل ۵ نفر (سهامی عام).
ب: هدف اصلی از راه اندازی شرکت توسط چند نفر، رسیدن به سود تجاری می باشد.

مؤسسات:
الف: مؤسسات میتوانند توسط یک و یا چند نفر تشکیل شوند.
ب: هدف از راه اندازی مؤسسه توسط یک و یا چند نفر لزوماً به منظور کسب سود نخواهد بود بلکه میتواند جهت رسیدن به اهداف متفاوت و نامحدود که سودآوری و فعالیتهای اقتصادی هم می تواند جزئی از آنها باشد تاسیس می گردد که دارای مالکیت خصوصی یا مالکیت دولتی می باشد. مانند موسسات خیریه و یا موسسات آموزشی و… .

در آخر – تفاوت شرکت با مؤسسه:
هدف از تشکیل شرکت ها عموماً تجاری است درحالیکه مؤسسات جهت اهداف متفاوت ونامحدود که سودآوری و فعالیتهای اقتصادی هم می تواند جزئی از آنها باشد ایجاد می گردند. همچنین راه اندازی شرکت ها با توجه به نوع آنها حداقل توسط دو نفر و یا بیشتر امکان پذیر خواهد بود، اما موسسات میتوانند توسط یک نفر و یا بیشتر راه اندازی شوند.

موارد قانونی:
*ماده یک آیین نامه اصلاحی ثبت تشکیلات و موسسات غیر تجاری مصوب ۱۳۳۷ که بیشتر بر (هدف) و (نوع فعالیت) نظر دارد در همین زمینه مقرر می دارد : (مقصود از تشکیلات و موسسات غیر تجاری مذکور در ماده ۵۸۴ ق.ت کلیه تشکیلات و موسساتی است که برای مقاصد غیر تجارتی از قبیل امور علمی و ادبی یا امور خیریه و امثال آن تشکیل می شود اعم از آنکه موسسین و تشکیل دهندگان قصد انتفاع داشته و یا نداشته باشند).
تبصره : تشکیلات و موسسات مزبور می توانند عناوینی از قبیل انجمن ، کانون ، یا بنگاه و امثال آن اختیار نمایند . ولی اتخاذ عناوینی که اختصاص به تشکیلات دولتی و کشوری دارد از طرف موسسات مزبور ممکن نخواهد بود .
آنگونه که از بخش دوم ماده مزبور بر می آید ، قصد انتفاع به خودی خود موجب تجارتی شناخته شدن موضوع شخصیت حقوقی نیست .
شاید بتوان شرکت تجاری را در حقوق کنونی ایران عبارت از : ( رابطه یا نهادی بر آمده از توافق میان دو یا چند شخص (اعم از حقیقی و حقوقی) که با اختصاص بخشی از دارایی خود به منظوری خاص تحت عنوان شخصیت حقوقی مستقل به قصد تحصیل سود تشکیل می گردد) تعریف نمود . حقوق شرکت های تجاری – دکتر محمدرضا پاسبان – استاد و مدیر گروه رشته حقوق خصوصی دانشگاه علامه طباطبایی – نویسنده پیش نویس لایحه جدید قانون تجارت ۱۳۸۴٫

پست های مرتبط